zaterdag 2 augustus 2014

29e dag, derde etappe, Santiago - Amsterdam, 11 km


Terug in Nederland.










De laatste avond in Santiago was een feest, overal muziek, goede sfeer.
Mooie afsluiting in de Fransiscuskerk.
Vanmorgen vroeg op, waren we toch gewend, paspoort niet te vinden, natuurlijk op een plaats gelegd die je als veilig mag beschouwen, maar dan niet meer weten dat je dat gedaan hebt. Na een ontbijt de fietsen halen uit de garage, een dag niet naar omgekeken, wat zie je dan? Een lekke band. Een grote punaise, spijker er dwars doorheen. Zal wel in de donkere garage gebeurt zijn.
Nieuwe band er omheen, lucht met een onhandig klein pompje, net genoeg om op te rijden tot de fietsenmaker. Het pompstation had wel een luchtpomp, maar die werkte niet, de fietsenmaker was dicht, dus dan toch maar met het kleine pompje, net genoeg om het vliegveld te halen.
De tocht naar het vliegveld was sneller dan van het vliegveld naar Santiago, in een uur waren we er.

Daar de fietsen uit elkaar en in de hoezen.
We hadden ruim de tijd, waardoor het lekker relaxed ging.









Vlucht terug verliep op de vertraging na zonder problemen.
















4 weken fietsen in 2 uur terug en hier is het ook lekker warm.

Geen vogeltjesgezang meer tijdens het fietsen als er even geen auto's langs kwamen, geen fietsbroek meer aan, geen fietsbroek meer uitwassen voor de volgende dag omdat die het lekkerst zit, geen zonnebrand meer smeren, geen handschoentjes meer aan, we hebben van die leuke witte handen met bruine knokkels, geen verplichte helm meer op, geen croissants of droge broodjes meer bij het ontbijt, niet meer water uit een flesje hoeven te drinken, niet meer groeten naar de andere kant rijdende fietsers of voorbijkomende, geen buen camino meer hoeven zeggen of horen, geen ervaringen meer uitwisselen met andere fietsers, geen verrassingen meer zoals wegomleggingen waardoor je flink moest klimmen, geen kerken of musea meer bezoeken omdat we ze zo bijzonder vonden, geen stempels meer halen voor onze credencial, geen douchekop meer die je zelf vast moest houden, geen krakende vloeren of bedden meer, geen geluid onder je slaapkamerraam, geen eetadresje hoeven zoeken, geen weg meer hoeven zoeken.
De weg zijn we gegaan, het einddoel is bereikt. Alles hoorde erbij. Het was een sport geworden. Ons leven van elke dag die we begonnen en eindigden met een dikke zoen, we gingen er weer voor en we hadden het weer gehaald. Wat hebben we samen genoten. Het was een prachtige tocht.


Location:De Lange Gangh,Muiden,Nederland