Een zware nacht. Lang, te lang bezig geweest met het instellen van de
weblog, de foto's wilden nIet uploaden en yopeens kreeg ik de juiste instellingen in beeld, helaas moeten ze nu wel heel klein geupload worden, dus als je ze goed wil bekijken moet je ze vergroten. Door dat gedoe laat gaan slapen en door het verkeer op de snelweg en een laat verkeerd telefoontje pas om 1:00 uur gaan slapen, kussens verkeerd en veel liggen zweten. Gelukkig toch nog diep geslapen, ontwaakt met een stijve nek, wat massage en een warme douche deden veel goed. Op weg met Pasen, het eitje maar in de zak gestoken voor onderweg.
Vertrokken met zon
Het afdalen ging nu snel
Jacobsladder eind
Om iets na negenen vertrokken, de parallelweg van de snelweg, we gingen omlaag met volle wind tegen toch nog over de 30 km per uur. Dat schoot op en Houffalize kwam steeds dichter bij, nu wilden wij niet naar de grote stad en lieten die ook links liggen om langs de Ourthe, een klein stroompje boven langs. Het gebied van Gouvy waar we jaren geleden gewandeld hebben herkende ik nog.
Daar kwamen we een Nederlandse bergklimorganisatie tegen, netjes georganiseerd en een behoorlijk grote groep kreegg instructie.
Moesten we gistern veel lang stijgen en kort dalen, vandaag konden we lekker lang dalen en hadden we korte klimmetjes, je voelde dat je steeds lager kwam.
Je kon nu zelfs vaart maken om de volgende heuvel zonder al te veel inspanning te halen.
Wel hadden we vandaag veel tegenwind, als je afdaalde dan werd je doof van het lawaai om je oren. De wind hield je tegen bij het dalen, waardoor je niet echt super hard ging en niet veel snelheid over hield aan het einde van de daling.
Het was vandaag aanmerkelijk warmer, geen regenjas nodig gehad en geen handschoenen aan gehad. Wel begon het net bij Bastogne wat te spetteren, maar na een kwartier klaarde het weer helemaal op en kwam de zon door, heerlijk die warmte en die variatie van kleuren in het veld, het maakt het rijden door een landschap met veel kleur door zon en licht er een stuk leuker op.
Geen moment hebben we ons verveeld of vonden we de weg saai en langdradig, er was telkens een ander uitzicht met mooie of minder mooie vergezichten. De ene keer waren het de vogels die elkaar in de lucht bestreden en duikvluchten maakten waardoor je geboeid was, dan weer een reiger in de boom of aan de horizon een paard, de electriciteits palen en leidingen, de afrastering van het landschap, soms met porceleinen potten voor het schrikdraad, dan weer met plastic, de dieren die opvallen, de paardenbloemen die opIichten in de zon. Een boer die zijn vee controleert, een speeltuin met spelende kinderen. De luchten die varieerden van onweerswolken naar helder blauw met kleine witte wolkjes. De kerktorens die je in de verte ziet, op ooghoogte alsof je er zo naar toe kan rijden, maar als je dichterbij komt zal je toch eerst moeten afdalen en als je hoog tegen ze opkeek mocht je er pas naar toe, dus eerst door de knieën en dan pas opstijgen, als je veel moeite gedaan hebt, dan mag je er langzaam voorbij rijden. Je wordt gedwongen om respect te tonen voor het landschap, de hellingen en je eigen vermogen met je fiets. Goed schakelen, niet te zwaar trappen. Wat een genot met het materiaal van tegenwoordig, als alles goed ingesteld is. We hebben ook wel andere momenten meegemaakt.
Wat gisteren opviel toen we zo langzaam vooruit kwamen waren de rupsen en de mieren die je kon onderscheiden, het tempo was zo laag dat je deze details kon waarnemen. Maar ook dat er om de driehonderd meter ongeveer een gat, vuistdik, in de weg zat, net buiten de spoorgang van de auto's, waar zou dat voor zijn? Voor de waterleiding of een andere leiding onder de weg? Om het asfalt te meten, de erosie of andere zaken?
Je gaat op hele andere dingen letten dan wanneer je er met de auto rijdt.
Vandaag weer volop genoten van het prachtige weer en het landschap. Hebben we last gehad van het fietsen? Nee, we merken niets, de omgeving en alles houdt ons zo bezig dat we geen ongemakken voelen.
Ja pas toen we de zogenaamde korte weg hadden genomen naar Florenville over een grindweg en niet eens sneller zijn gegaan, omdat we uiteindelijk 4 km verder van de stad uit kwamen en toch nog een heel eind moesten klimmen, toen stond het een beetje tegen, máar de heerlijke Orval in het hotel deed ook veel goed.
Bij Rossignon werden we getrakteerd op een prachtig zonneschouwspel. De zon die door de wolken heen brak, de Jacobsladders naar beneden in combinatie met de vele herdenkingsmonumenten en kruizen gaf dat wel een bijzondere sfeer. We hadden besloten om door te rijden. In Léglise konden we een overnachting krijgen, maar dan hadden we zo'n 10 km van de route af moeten wijken, daar konden we niet eten en pas om 6 uur terecht. Het was half vier, dus we konden ook 20 km doorrijden naar Florenville en daar was zeker wel iets. Het werden wat meer kilometers. Om half zeven hadden we een hotel.
Location:Hotel France, Fleurenville

Geen opmerkingen:
Een reactie posten