zondag 20 juli 2014

17e dag, derde etappe, Jaca - Sangüesa, 80 km

Ondanks de slechte nachtrust, toch redelijk vroeg opgestaan. Om 8 uur ontbijt, kregen we door het hotel aangeboden. We dachten zal wel een krakeling en wat jus zijn, maar het was een uitgebreid ontbijtbuffet.



De route snel opgepakt, nog een foto in de kathedraal gemaakt, geen stempel kunnen krijgen, was te vroeg. Iets verderop de boodschappen gedaan. Ook hier was het weer wennen aan de andere gebruiken, nu moet je alles afwegen en een bonnetje meenemen, in Frankrijk werd het aan de kassa gedaan, dus een paar keer heen en weer lopen.

Vandaag een lucky day, de wind in de rug en de zon achter de wolken, wat gingen we af en toe hard, weg meer naar beneden dan naar boven. In een uur al meer dan 25 km afgelegd, we gingen soms wel boven de 33 km.
Een groep Franse pelgrimsfietsers ingehaald en later weer door hen ingehaald.

De weg was goed, het verkeer druk, de Spanjaarden halen krapper in, de wegen zijn ook smaller, dus je moet goed opletten.
De wegaanduiding is weer uitgebreider, meer plaatsnamen en andere info, zoals locale info bij elkaar.

Er is een nieuwe weg geopend naar Pamplona, dat scheelde wel aan verkeer, maar later werd dat ook weer teniet gedaan, omdat veel vakantieverkeer over de oude weg langs het water ging.















Was de natuur in het begin saai en weinig interessant, later werd het boeiender, misschien moest ik wel wennen aan dit droge soms kale landschap. Veel erosie, veel puinsteen, kalksteen rotsformaties, met ook weer hele rode aarde. Op de meeste plaatsen was het graan al gedorst, dat gaf ook nog eens minder kleur en fleur, waardoor het landschap er wat saai uit zag. Later begon ik het een op andere manier te bekijken, en te waarderen, toen kwam de fotoinspiratie terug. Kale rotsen, eenzame boom, oude gebouwen, vervallen steden of steden tegen de rots aangebouwd, vreemde, bijna IJslandachtige bergen, kaal en weinig begroeiing met veel erosie, eenzaam in het landschap toornen ze soms er boven uit.












































Op een gegeven moment kwamen we langs een groot stuwmeer, interessante begroeiing, de vissers die in het drooggevallen moerasgedeelte op zoek gaan naar vis.







Dan weer reden we omlaag of gingen met bochten opeens weer heel hoog, af en toe toch nog wat landbouwwerkzaamheden.































Wij zijn uiteindelijk ook omlaag gegaan om daar ons middagbroodje op te eten en thee te koken.
In de verte had ik dit strandje al gezien, de vissers hadden ook nog eens beet toen wij er waren. Maar zonder vis hadden ze het ook al goed.


















Na de lunch wachtte ons een nare verrasssing. De weg was geblokkeerd, omdat er rotsblokken op de weg waren gevallen, behoorlijke erosie dus. We klommen wel met de fiets over het hek, waarbij Alie haar voorspatbord afbrak met lampje, dus dat moet nog gefixed worden. En bij de tweede versperring was het hek zo hoog en gevaarlijk dat we dat risico maar niet namen.
Terug, weer over het hek en de weg omhoog, maar met een weg omhoog is het altijd onzeker van wat er gaat komen, noe lang die is en of hij wel op een andere weg aansluit, want in deze bergen weet je dat maar nooit. Volgens mijn googlemaps bestond deze weg niet, en toch was hij er, als het goed is moet die uitkomen op een andere weg die ons weer verder op de route brengt. Nog even overwogen om over de snelweg te gaan, maar dat was onmogelijk met tunnels en al.
Dus omhoog, stijgingspercentag 9 tot 10%, de een voor de ander stapte af en ging lopen, maar lopen is nog zwaarder, dus probeerden Alie en ik toch maar te fietsen, dat ging, weliswaar niet snel, maar het ging. De Franse jongens hadden het nakijken, uiteindelijk na ongeveer anderhalf uur klimmen waren we boven, terwijl we vandaag niet hadden willen klimmen.


Wel een mooi uitzicht met een vlakke gladde weg, wind in de rug10% daling, hoogst gemeten snelheid van Alie 71 km en ik iets sneller 72 km, de Fransen 75 km, maar dat waren jonge jongens.








Tenslotte kwamen we uit in onze overnachtingsplaats rond een uur of vier, hadden we iets anders ingeschat. Na het douchen en een biertje alle inspanningen vergeten.
















Geen opmerkingen:

Een reactie posten