zondag 27 juli 2014

25e dag, derde etappe, Rabanal - Ruitelán

Weer vroeg vertrokken, gisteren door het dorp nog een rondje gelopen, mooie uitzichten, hier zaten de mensen weer bij elkaar op bankjes.











Gerben en Frans ontmoet, daar nog een tijd lang mee gesproken. Gerben fietste nooit , maar hij wilde het eens uitproberen. Frans heeft jaren lang pelgrimgangers via een eigen organisatie ondersteunt om over de bergen heen te komen, dit jaar loopt hij hem alleen vanaf St.Jean Pied de Port, alleen, dat wil zeggen, hij is geen dag alleen, verzorgt de mensen via kinesiotherapie en heeft zo altijd aanspraak. Volgens hem zijn de energiebanen op deze route zo sterk dat genezing op deze manier ook snel gaat, dat is in ieder geval zijn ervaring.



We waren weer heerlijk vroeg, de koele wind en de frisse lucht doen je goed, de zon komt langzaam op, maakt mooie lange schaduwen in het landschap.





























De weg omhoog ging gestaag maar niet al te zwaar, voordat we het in de gaten hadden waren we al bij Cruz de Ferro. Half acht vertrokken en om half negen boven.









































Als je dacht dat je er was dan vergistte je je, want hierna kwamen er nog eens een aantal stevig klimmetjes van 10 tot 12 %.









Daarna de steile afdaling, veel hobbels in de weg en tegenverkeer, omdat er een feest, de naamdag van St. Jacob op de top gevierd ging worden. We kwamen de Zweedse fietster ook tegen, die zat helemaal scheef als een plank op haar fiets, knijpen in de remmen, want ze wilde niet hard, anders zouden de remmen te veel slijten, ja, ja.
Ze is helemaal vanaf Zweden komen fietsen, langs de kust. Petje af. Frankrijk vond ze het leukst en mooist. Vandaag wilde ze bij Ocebreiro komen, mogelijk, maar het wordt wel heet vandaag. Het is inderdaad boven de 36 graden geworden, het asfalt plakte, de vliegjes dansten weer voor je neus.
Manjarin, Israëlische groep zit daar, gestopt, volgens het bord nog 222 km naar Santiago, onze kaart geeft meer aan, maar toch.













Niet in El Acebo koffie gedronken. Wel door heen gelopen, omdat het een te leuk stadje is met de balkonnetjes om doorheen te racen. Daarna weer verder afdalen tot aan Molinaseca. Prachtige boogbrug over de rio.


























































Ook dit is een hele leuke stad, net iets mooier dan El Acebo, maar ook met veel balkonnetjes. Het was er erg rustig en om half tien zaten wij aan de koffie.




























Daarna snel naar Ponferrada, de stad waar de wereldkampioenschappen wielrennen dit jaar wordt gehouden.
Ook hier weer de burcht Castillo vastgelegd, maar ook de praalwagens voor de procesie bij Christelijke feestdagen.















Gelukkig redelijk snel de stad weer uit om daarna aan de klimmetjes te gaan beginnen. Ponferrada ligt op 450m. En we moeten naar 1300 m O Cebreiro en 1335 m bij Alto do Poio.





























Bij Cacabelos, waar de inwoners in de Rio Cua verkoeling zoeken, hebben we om een uur of een ons broodje in het park opgegeten.

Tot nu toe weinig last gehad van de warmte, maar rond een uur of twee toen we op weg gingen naar Villafranca del Bierzo plakte het asfalt en hadden we dus weer heerlijk last van de hitte en vliegjes.
















In Villafranca, met de schitterende bouwwerken, op een terrasje wat fris gedronken. Daarna viel de hitte mee, omdat je veel onder de bomen kon fietsen , maar na een uur hadden we het wel gehad en hebben naar een overnachtingsplaats gezocht en gevonden in Ruitelán, een auberge die ook kamers met douche en toilet heeft.









Om half vier zaten we aan het koude bier, het voelde goed. Morgen over de hoogste top en dan wordt het op naar Santiago in twee of drie dagen, afhankelijk van zin en weer.







- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Auberge Ruitelán, 80 km

Geen opmerkingen:

Een reactie posten