zaterdag 26 juli 2014

23e dag, derde etappe, Villalcazar de Sirga - Leon, 111 km

Geluk moet je soms hebben, de weersvoorspelling was WZW wind en windkracht 6, het was eerder andersom. Tot 1 uur alleen maar wind in de rug gevoeld en opzij, na 1 uur even windstil tot 2 uur en toen pas tegen.

Vandaag wilden we een lange tocht maken, het is min of meer het laatste deel van de Meseta. Lekker vlak, maar ellenlange rechte wegen door een oersaai landschap. We hadden gehoopt op al meer groen en variatie, dit is nog meer hetzelfde, je zou deze lange wegen toch maar moeten lopen in de hitte. Daarom waren we vroeg opgestaan en om kwart over zeven stonden we gepakt om te vertrekken, binnen 15 minuten waren we in Carrion, daar een ontbijtje genomen en om een uur of kwart over acht op de fiets. De zon was net op, het verkeer nog rustig, wel heel veel wandelaars van de Camino. We reden min of meer over hetzelfde pad of langs de route van de wandelaars. Het ging voorspoedig met de wind in de rug.
De fietsers die we in het begin zagen waren later allemaal verdwenen, ieder gaat dan toch zo zijn eigen weg en volgt zijn eigen tempo.






Carrion


Lange wegen en die waren aanvankelijk wel interessant met de zonnebloemen en de grotwoningen.





De berm was op sommige plaatsen begroeid met bloeiende brem, de zilverpopulieren lieten door de wind hun witte onderkant zien.


Kunstwerk langs de snelweg, toen ik het talud op ging werd er direct stil alarm geslagen, want toen ik net op de fiets zat kwam er een auto met beveiliging aan.



Sahagùn gefotografeerd vanaf koffieplek.


Veel punten van herkenning. Toen we koffie gingen drinken in Sahagun, wisten we het weer, daar hadden we de vorige keer een wandelaar geholpen met het intapen van zijn voeten, de blaren hingen erbij.

Weer genoten op het hoekje van de heerlijke koffie en het lekkere gebak voor € 4,50.

Mooie historische gebouwen met een bijzondere poort.







Oude pelgrimsbrug, voor het stoplicht wachten of lopen.





Weer dezelfde foto geschoten, maar was vergeten waar, bleek dus El Burgo Ranero te zijn.





In El Burgo het kerkje bekeken, sober, houten gewelf.





















Veel gebouwen en muurtjes weer uit leem opgebouwd, die op instorten stonden of ingestort waren.










Zoals al vermeld is het voor de wandelaars veel zwaarder, de kleine boompjes van een paar jaar geleden werden nu al echte bomen, platanen, die geven inderdaad wel veel schaduw.























Hele bijzonder pelgrims zie je, de een laat zijn ezel op de hoek van het café wachten, een ander trekt een karretje met een hond erin, weer een ander een karretje met zijn spullen erop.


En natuurlijk de fietsers, die volgens mij het beste vervoermiddel hebben van alllen.






Leuke huisjes, met veel kleur kom je tegen in de dorpjes.



Om kwart over drie waren we in Leon, 32 graden.










Morgen weer vroeg en dan proberen we zo ver mogelijk te komen, zodat we al een stukje hebben geklommen om de dag erna over de eerste bergtop, Cruz del Ferro, met een steile afdaling bij El Acebo te maken. Maar voordat het zover is eerst nog een aantal leuke oude steden.

Nog even Leon in met sfeerfoto's.
Gebouw El Torro, de straat waar we overnachten is daar naar vernoemd.


Bijzondere bouwstijl en kleuren.


Entree en portaal van de kathedraal.


De gebrandschilderde ramen zijn wel heel mooi van kleur.

















Het dak en de ramen, knap stukje architectuur.

















Maquette van de stad


Speciale uitbouwtjes


Schoonmaak in stijl


Steun en toeverlaat


Over de kinderhoofdjes is het lastig rijden, dus maar tillen.


Sfeerbeelden

























Location:Leon, hostel El Torre

Geen opmerkingen:

Een reactie posten