Langzaam kwam de zon het dal in, net zo langzaam als wij fietsten, toch ging het nu beter dan een paar jaar geleden. Onderweg nog een paar Spanjaarden ingehaald die moesten lopen, omdat hun huurfietsen geen goed verzet hadden.
De wandelaars kunnen beneden aan het dal een fiets huren, dan doen ze hun bagage achterop, sommige in kratjes, weer anderen onder een snelbinder, dat schuift heen en weer, zadel en stuur meestal te laag en verkeerd afgesteld en een verkeerd verzet. Nog knap dat ze hiermee 80 km kunnen fietsen. Ze snappen niet hoe wij met al die bagage dat dan wel kunnen.
De fietsen kunnen ze in de volgende plaats achterlaten en worden later opgehaald.
Zicht op het dal gezien vanaf de richting Villafranca naar O Cebriero.
Was het viaduct eerst meters hoog boven ons, op een gegeven moment waren wij boven het viaduct uit gekomen.
Het rood komt van de bergen, waarschijnlijk is het hier in de winter erg nat en modderig.
Langs kleine verlaten dorpjes, waarvan de huisjes gebruikt worden als kippenhok.
In de verte kwam,naarmate het warmer werd, de mist opzetten en de wind nam flink toe, tegenwind, erg fris, maar door het zware klimmen voelde het aangenaam aan.
Onderweg kwamen we de gasten van de herberg, waar we gisterenavond mee samen hadden gegeten aan een grote tafel, tegen. Er waren 6 nationaliteiten aan tafel en iedereen kon met elkaar praten, Zweden, Israël, Engeland, Duitsland, Spanje en Nederland.
Voordat we het in de gaten hadden waren we boven binnen een uurtje, makkie volgens Alie, dat klinkt dus goed.
Wel in de mist, maar het dorpje met de traditionele oude huisjes, ingegraven in de grond, rondgebouwd en een dak van riet of plaggen voldoet nog steeds.
Kerkje binnen geweest, stempel gehaald en de beeldjes bekeken.
Koffie gedronken met een traditonele koek, soort pizza, Empanada voor twee euro.
Intussen begon de mist op te trekken, we waren een uur verder, waardoor we meer zicht kregen op de bergen. Een kadootje dus.
Eerst afdalen om vervolgens weer te stijgen naar San Roque op 1270 meter.
Weer dalen, de zon werd sterker en meer zicht, hier veranderde natuur, we zagen weer koeien.
Heerlijke schaduwen
Op naar de volgende hoogte Alto do Poio 1335 meter, we waren weer een half uur verder, het ging goed, nog een paar Nederlanders ingehaald, voelt altijd goed.
Veel wandelaars onderweg of gezien van bovenaf.
Een wandelaar had het slim bekeken met een skateboard naar beneden en met een sigaret, relaxed dus.
Nog een foto van een traditionele woning, wachten tot het licht er goed op viel, met mist op de achtergrond.
Verder het dal in, nu was het alleen maar afdalen, wel een jack aan want aan deze kant was het een stuk kouder.
Nog een keer de koeien in het veld, we zijn in Galicië.
Meer kleur en meer bloemen.
Leuk doorkijkje naar meen ik Triacastela, voor Samos.
Om 12 uur in Samos, mooi klooster, dat ging pas om 13:00 uur open voor bezichtiging en wij wilden eigenlijk nog wel wat verder komen vandaag.
Vanaf hier kwamen we steeds vaker dit soort hekjes tegen.
In de kloostertuin was men bezig het mais te oogsten.
Nog een keer de ingang van het klooster
En toch weer omhoog. Na Samos hebben we nog heel veel klimmetjes moeten maken voordat we in Portomarin aan kwamen om half vier.
Onderweg kom je van alles tegen, hier een wandelaar die de koelte opzoekt met een parapluie, maar wel op de weg loopt en daar de hitte van het asfalt van onderen tegen zich aan krijgt.
Even pauzeren en foto's van een Hollands landschap gemaakt.
Eerst de brug over Rio Loio bij Castro. De brug over het stuwmeer.
Dan over de brug bij Portomarin, vorige keer stond het water laag en kon je de oude brug zien, nu niet omdat het water hoog was.
Opeens heel veel ooievaars in de lucht.
Brug bij Rio Barela naar Portomarin
De pelgrimsbrug naar de stad.
De kerk met het St. Jacobsbeeld, waar heel wat toeristen mee op de foto willen.
We hebben het weer gehaald, vandaag maar vrede gesloten met de vliegen, gelijk minder last ervan gehad.
Nog één dag en dan kunnen we in Santiago aankomen, als alles gaat zoals gewenst.
Geen idee hoeveel mensen ons gevolgd hebben, want we hebben maar een reactie ontvangen. Ik hoop dat de foto's en teksten jullie aanspraken en meegereisd hebben.
Location:Portomarin,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten